CHUCHEL Recenzja

Pierwszą rzeczą, którą robisz w Chuchel, nowej przygodowej grze komediowej, jest nakarmienie zieloną kroplą wody w cylindrze. Daj mu dość, a wypluje płyn jak kran prosto do ust dziwnej, rozmytej pomarańczowej kuli. Piłka z kolei stanie się tak okrągła, że potoczy się bezpośrednio na głównego bohatera gry, który przez cały czas drzemał bezczynnie w kartonowym pudełku, ale w końcu się budzi. To nie jest najdziwniejszy moment w grze.

Chuchel to najnowsza odsłona czeskiego dewelopera Amanita Design, studia najbardziej znanego z uroczych i często dziwacznych gier przygodowych typu wskaż i kliknij. Obejmuje to surrealistyczną serię Samorost, a także wzruszającą Machinarium, grę o dwóch zakochanych robotach. Pod względem tematycznym gry studia są często bardzo różne, ale wszystkie mają wiele wspólnych cech: są wspaniałe, surrealistyczne i nie opierają się na słowach, aby przekazać historię lub uczucie. Chuchel jest taki sam, ale to także najzabawniejsza gra, jaką kiedykolwiek stworzyło studio.Chuchel jest o czarnym, puszystym, przypominającym kulę stworzeniu poszukującym soczystej czerwonej wiśni. Za każdym razem, gdy zbliża się do wiśni, owoc jest usuwany. (Olbrzymia dłoń schodzi z nieba i wyrywa ją, czuła grudka żelatyny ukrywa wiśnię w brzuchu lub owoc zostaje uwięziony za ogromnym robotem uderzającym na kółkach). Chuchel prezentuje klasyczne bajki typu slapstick, takie jak Tom and Jerry czy Bugs Królik. Jego nieszczęsny bohater zawsze próbuje, ale nieustannie jest karany. Może zostać zmiażdżony przez ciężki kamienny blok lub spaść bez gracji z drzewa. W pewnym momencie główny bohater jest faktycznie przegryzany na kawałki przez stado wściekłych biedronek.

To głupie założenie łączy się ze strukturą klasycznej gry przygodowej typu wskaż i kliknij; pomyśl o czymś w rodzaju Maniac Mansion lub serii Monkey Island, ale znacznie bardziej usprawnionej. Chuchel jest podzielony na serię małych scen, aw każdej z nich możesz wchodzić w interakcje z postaciami i przedmiotami, aby rozwiązać zagadkę i miejmy nadzieję, że odzyskasz wiśnię. Rzeczy, jak można się spodziewać, stają się dość dziwne. W jednej scenie musisz wymyślić, jak uciszyć grupę ośmiu śpiewających stworzeń, a jedynymi narzędziami są owoce, które po zjedzeniu zmieniają kształt głównego bohatera. Później musisz roztrzaskać rozumne jajko wielką łyżką, aby wypuścić do środka kurczaczki.Mimo całej swojej dziwności łamigłówki są zaskakująco intuicyjne. Gry przygodowe słyną z zawiłych i często nieodgadnionych łamigłówek, ale Chuchel jakoś udaje się tego uniknąć. Rzeczy, które musisz zrobić w grze, są z pewnością dziwne, ale mają pewien sens w logice świata. Częściowo sprowadza się to również do tego, jak zabawny jest Chuchel. Chcesz poeksperymentować ze wszystkimi różnymi interakcjami, ponieważ są one głupie, a to z kolei daje pomysły na postępy. (Istnieje system podpowiedzi, który pokazuje ci, co należy zrobić, nie psując, jak to zrobić). Chuchel również dzieli swoje liczne łamigłówki z bardziej lekkimi sekwencjami zręcznościowymi, w których robisz wszystko, od pilotowania liścia po labirynt skaczących piłek. , by zagrać w dziwaczne wersje Tetrisa i Pac-Mana.

Ten brak frustracji w Chuchel jest szczególnie ważny ze względu na ton gry. Wydaje się, że to doświadczenie, które sprawia, że nieustannie się uśmiechasz, łącząc zabawne interakcje, głupkowaty dźwięk i kapryśne postacie. Sceny są tak dziwne i przezabawne, że nie możesz powstrzymać się od śmiechu, czy to z powodu galaretowatej plamki, która drwi z ciebie muzycznym śmiechem, czy też kolekcji kapeluszy, które zmieniają pogodę, gdy je zakładasz. W każdym małym aspekcie gry jest tyle uroku, że byłoby zrujnowane, gdybyś ciągle utknął, próbując wymyślić, jak ominąć określoną zagadkę. Na szczęście nie doświadczyłem tego podczas mojej gry, oczywiście twój przebieg może się różnić. Zamiast tego znalazłem doświadczenie, które było w równym stopniu zachwycające i dziwne, które zachęciło mnie do naciskania każdego przycisku i kręcenia każdym pokrętłem. To jest głupie w najlepszy możliwy sposób.