Chivalry 2 Recenzja

Nigdy nie brałem udziału w odgrywaniu ról czy jakichs bitwe historycznych. Ale granie w Chivalry II sprawia, że ​​myślę, że prawdopodobnie by mi się spodobało. Po kłótni Zakon Masonów i Rycerze Agathian zaleźli sobie za skórę. Od Ciebie zależy wybór strony i walka o zwycięstwo w  Chivalry II. Ten wieloosobowy hack and slasher, obsługujący do 64 graczy, zapewnia mnóstwo emocji i przelewów, a także wiadra krwi i zdrową dawkę humoru. Jest idealny dla każdego, kto kiedykolwiek marzył o średniowiecznej wojnie.

Przyznaję, że na początku trochę się martwiłem wchodząc do  Chivalry II. Wchodząc do samouczka gry, wydawało się, że jest wiele do zapamiętania, jeśli chodzi o walkę. Zastanawiałem się, czy gra może być zbyt skomplikowana. Prawda jest jednak taka, że ​​dopóki poznasz podstawy, wszystko inne przyjdzie naturalnie. A poza tym, nawet jeśli nie opanujesz gry, nadal możesz się z nią nieprzyzwoicie bawić. Po prostu granie w Chivalry II to świetna zabawa, niezależnie od tego, czy wygrasz, czy przegrasz.

Dostępne są trzy tryby, z których dwa są oparte na drużynie. Cel zespołowy wyznacza jedną drużynę jako atakujących, a pozostałe jako obrońców. Grając jako atakujący, musisz wykonać szereg celów, które różnią się w zależności od mapy. Być może będziesz musiał wepchnąć sprzęt oblężniczy na mury zamku, na przykład przejąć kontrolę nad dziedzińcem, a nawet spalić kilka namiotów. Ukończ cel, zanim skończy się czas, a kolejny rozpocznie się, gdy do zegara doda się więcej czasu. Ukończ wszystkie cele i wygraj. Jeśli jednak obrońcy zdołają utrzymać się do wyczerpania czasu na dowolnym etapie, wychodzą z tego zwycięsko.

Jeśli wolisz prowadzić wojnę bez jakichkolwiek komplikacji, dostępny jest Team Deathmatch. Te bitwy rozgrywają się na mapach mniejszych niż te, które można znaleźć w celu drużynowym, co zapewnia maksymalny czas walki. Warunki zwycięstwa są proste: pierwsza drużyna, która zdobędzie określoną liczbę zabójstw, wygrywa. Te same mapy są używane w trzecim trybie Chivalry II, Free-for-All. W tym trybie jesteś sam, możesz zabić każdego, kogo zobaczysz na polu bitwy. Ponownie, wygrywa pierwszy do określonej liczby zabójstw.

Każdy z trzech trybów gry Chivalry II zapewnia całkowicie wyjątkowe wrażenia. Wskocz na przykład do celu zespołowego, a przekonasz się, że rozgrywka oparta na celach naprawdę podkręca napięcie i potrzebę współpracy, aby odnieść sukces. Jako atakujący musisz pokonać wroga, aby zdobyć teren. A co jakiś czas natkniesz się na wąskie gardło, w którym dochodzi do absolutnej rzezi. Grając w Cel zespołowy, naprawdę czujesz się, jakbyś był w środku sceny bitewnej z Gry o Tron lub podobnej. To niesamowite.

Przechodząc do Team Deathmatch, jedyne, o co musisz się martwić, to zabicie wroga. Jednak mniejszy, bardziej intymny charakter tych pól bitewnych oznacza mniejsze szanse na strategię. Jeszcze bardziej kłopotliwe, chociaż zabijanie zespołowe jest włączone w obu trybach drużynowych, tutaj ważne jest, abyś był świadomy tego, kto jest wokół ciebie. Jeśli nie rozważysz dokładnie swoich uderzeń, możesz odciąć głowę koledze z drużyny, próbując zabić przeciwnika. W trybie Free-for-All możesz po prostu zwariować i machać bronią w każdym w zasięgu wzroku. Tylko uważaj na plecy.

Jednak to sama walka sprawia, że Chivalry II jest tak wyjątkowe. Jest ciężki i taktyczny; łatwy do opanowania, ale trudny do opanowania. Możesz wykonywać cięcia, pchnięcia i ataki znad głowy, wykonywać zwody, aby przechytrzyć wrogów, a nawet uderzać i kopać, jeśli zajdzie taka potrzeba. Chociaż nie chodzi tylko o obrazę. Jeśli chcesz żyć dłużej niż kilka sekund, musisz nauczyć się blokować. A kiedy już to zrobisz, możesz zacząć wykonywać riposty lub liczniki. Walka w Chivalry II jest głęboka, dzięki czemu możesz wpaść w naprawdę epickie skrawki, gdy napotkasz przeciwnika o podobnych umiejętnościach.

Jednak nie chodzi tylko o walkę wręcz. Podczas gdy trzy z czterech klas gry są rzeczywiście skoncentrowane na walce w zwarciu – Awangarda, Piechur i Rycerz – jest też Łucznik, który może walczyć z przeciwnikami z daleka. Grając każdą klasą, podnosisz ich poziom, odblokowując dodatkowe podklasy, które zapewniają dostęp do nowych zestawów broni. Podstawowym Rycerzem jest np. Oficer wyposażony w Longsword, ale przy odrobinie awansu może stać się Strażnikiem, wyposażonym w młot i tarczę. Tymczasem podstawowy łucznik to Wyborny Łucznik wyposażony, jak się domyślacie, w długi łuk. Przy odrobinie pracy możesz zmienić ich w Kusznika, jeśli chcesz.

Ostatnim niuansem, który dodaje odrobinę stylu każdej bitwie, jest to, że każda klasa ma również dostęp do specjalnej umiejętności, której można użyć, gdy wskaźnik jest pełny. Niektórzy mają dostęp do garnków z olejem, które pochłaniają obszar, w którym lądują w płomieniach. Inni mogą skorzystać z trąbki, która leczy otaczających ich ludzi. Niektórzy potrafią nawet założyć pułapki z kolcami. Jeśli są dobrze użyte, te umiejętności wsparcia mogą naprawdę odwrócić walkę.

Jak każda gra internetowa, w Chivalry II pojawia się sporadyczny problem. Po przejściu przez matchmaking wielokrotnie zostałem wrzucony do gier jako widz. Ponadto, wskakując do meczów Free-for-All, w których gracz potrzebuje 35 zabójstw, aby wygrać, widziałem, jak licznik zabójstw wzrósł do 55 przed przyznaniem zwycięstwa. Nie spotkałem jednak niczego zbyt poważnego i bez wątpienia te załamania zostaną rozwiązane z czasem.

Chivalry II to jedna z najlepszych gier wieloosobowych online, w jakie kiedykolwiek grałem. Jest prosta do opanowania, ale trudna do wymasterowania, a każdy z jego trybów gry oferuje znacznie inne wrażenia z rozgrywki. Wojna średniowieczna nigdy nie była tak brutalna, a jednocześnie tak zabawna. Jest to gra, w której możesz stracić rękę i nadal walczyć, upierając się, że to tylko zadrapanie, aż nieuchronnie skończysz leżąc nieruchomo na podłodze, tak jak wszyscy inni nieszczęśliwcy – bo każdy tu umiera. Jeżeli lubicie takie klimaty bierzecie w ciemno, a nawet jeżeli nie – spróbujecie! Gwarantuje, że istnieje duże prawdopodobieństwo że wam się spodoba.