Ion Fury Recenzja

Witajcie Rodacy, W latach 90. zanim pojawiła się era prawdziwych strzelanek 3D z wydaniem Quake, ostatni z wielkich silników pseudo-3D – silnik Build 3D firmy Realms – został wykorzystany do stworzenia jednych z najbardziej niezapomnianych strzelanek tam, w tym Duke Nukem 3D, Blood, Shadow Warrior i Redneck Rampage. Było też kilka innych, ale to wielka czwórka, którą wszyscy pamiętają.

Silnik kompilacji był podobny do Dooma i innych ówczesnych gier, renderując pierwszoosobowy punkt widzenia, który nadawał wygląd trójwymiarowości i pozwalał graczom na płynne poruszanie się po niej, ale wszystko opierało się na informacjach z mapy 2D. Jego główną innowacją była zdolność do rysowania pochyłych powierzchni, umożliwiając projektantom poziomów na przykład rampy, pochyloną architekturę i organicznie wyglądające skaliste klify. Obsługiwano także woksele, co pozwoliło na przedstawienie prymitywnej wersji prawdziwych obiektów 3D w sposób pointylistyczny.

Jeśli było to zbyt techniczne, krótka wersja jest taka, że ​​dała programistom nieco więcej szczegółów do pracy, pozwalając im projektować poziomy, które faktycznie wyglądały jak rozpoznawalne lokalizacje w świecie rzeczywistym, takie jak centra handlowe, kręgielnie, młyny leśne i azjatyckie skronie. Ale sam silnik nie był tym, co sprawiło, że Duke Nukem 3D i pozostałe trzy były tak imponujące – to także skomplikowane i skomplikowane mapy, zwariowani wrogowie, szalona broń, przesadna przemoc i podejrzane poczucie humoru, które sprawiły, że łatwo moi ulubieni strzelcy ze starej szkoły.

Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dowiem się o nowej strzelance w duchu tych czterech stworzonych z ulepszoną wersją silnika Build, która wkrótce się pojawi. Cóż, rozkosz była trochę zgaszona, ponieważ po raz pierwszy usłyszałem o tym w lutym 2018 r., Kiedy pobrałem wczesną wersję demonstracyjną jednego poziomu, która została wydana na Steam, a „wkrótce” okazało się być w zeszłym tygodniu. Byłem zaskoczony, jak podekscytowany byłem grą po tym, jak skończyłem próbkę wersji demo, a oczekiwanie było morderstwem. Od czasu do czasu odpalałem go i próbowałem – w końcu twórcy wydali kolejny poziom demonstracyjny, abyśmy w międzyczasie mogli go przeżuwać. Niedawno gra miała oficjalną datę premiery, a ostatni odcinek ciągnął się w nieskończoność. Grałem z innymi strzelankami ze starej szkoły, aby się nad tym zastanowić, zwłaszcza Turok 2: Seeds of Evil, który został właśnie wydany na Switch i jest doskonałym portem, który gorąco polecam; oraz inną współczesną oldskulową strzelankę, którą znalazłem na platformie Steam, o nazwie Hedon, która została wykonana przez jednego faceta za pomocą silnika GZDoom i którą bardzo polecam, jeśli kiedykolwiek byłeś fanem Hexen i jego elementów przygodowych.

Ale w końcu Ion Fury wreszcie tu jest. Dla każdego, kto nie wie, tak naprawdę nazywał się Ion Maiden – ale było trochę kerfuff z garniturami odpowiedzialnymi za brytyjski metalowy zespół Iron Maiden z powodu naruszenia praw autorskich, a małe niezależne studio najwyraźniej nie mają siłę korporacyjną, by zmierzyć się z przemysłem muzycznym, więc musieli to zmienić. Na szczęście to jedyna zmiana i wszystko inne jest zgodne z wizją programistów.

Ion Fury to strzelanka z perspektywy pierwszej osoby, wykorzystująca wersję silnika kompilacji stworzoną do działania na nowoczesnych systemach operacyjnych i rozdzielczości wyjściowej do 4K. Zgodnie z tradycją swojego dziedzictwa ma zabawną przesłankę, wrednego bohatera, szaloną broń, zwariowanych wrogów i ponure poczucie humoru. Ma również ogromne, złożone poziomy splecione z tajemnicami i pisankami wielkanocnymi oraz okazjonalnie twardym szefem.

Jak sobie uświadomiłem, że to moje zwykłe podejście, mam tendencję do zbliżania się do końca – i nie mam wielu do tej gry, ale zauważyłem kilka lekko irytujących rzeczy. Pierwszym z nich jest poleganie na tanim spawnie, jeśli wiesz, co mam na myśli. Gdy znajdziesz klucz lub naciśniesz przycisk krytyczny na jednym z poziomów, możesz być pewien, że pojawią się nowi wrogowie, aby za niego zapłacić, nawet w obszarach, które już wyczyściłeś. Wiem, że wiele lat 90. i nawet wiele nowoczesnych gier używa tego tropu – ale Ion Fury robi to za każdym razem. Każdego razu. Rany… daj mi spokój, tylko raz. Ponadto gra wykorzystuje woksele do modelowania niektórych przedmiotów, takich jak broń, przetworniki, a nawet niektóre elementy tła, takie jak krzesła, a pikselowy wygląd wokseli doskonale wtapia się w silnik kompilacji, nie wystając przy tym tak, jakby to był prawdziwy model 3D. Ale niektóre drobne przedmioty, takie jak kosze na śmieci, to płaskie duszki, a szkoda. Wyglądałyby lepiej jak woksele. I na koniec, podnoszę to na wszelki wypadek, że może pokorne tysiącletnie może to wiedzieć – tak jak widziałem recenzję lub dwie wersje demonstracyjne niektórych z nich – ale tak, Ion Fury wymaga, abyś uczył się na własnych poziomach. . Nie ma obiektywnego twórcy, musisz polować na klucze, znajdować rozwiązania łagodnych łamigłówek i zasadniczo grać w grę bez trzymania ręki i ocierania dna. Ma funkcję automatycznego zapisywania, więc nie jest tak przerażająca, ale punkty automatycznego zapisywania są dość daleko od siebie – więc naucz się szybkiego zapisywania, jeśli naprawdę nie możesz pozostać przy życiu.Jeśli coś takiego brzmi atrakcyjnie, nie mogę polecić tego wystarczająco. To czysta pseudo-3D, pikselowana radość z dużym wyzwaniem, jeśli grasz na dowolnym poziomie trudności powyżej normy, a ja świetnie się z tym bawię. Ta gra zachęca Cię do powrotu do poprzednich poziomów w poszukiwaniu nieodkrytych tajemnic i możesz być pewien, że to zrobię.